Huguette's blog

 

Terugkijkend op de eerste conferentie

 

De conferentie Crossing the Abyss waar we juist geteld negen maanden lang aan hebben gewerkt ligt achter ons. Het is even wennen aan de ervaring dat we nu niet meer aan het voorbereiden zijn maar dankbaar terug kunnen kijken op. Elk initiatief is ook altijd een leerervaring en de vraag wat we ervan dienen te integreren om deze leerervaring in de toekomst te investeren dient zich nu aan.

 

CrossingtheAbyssLydiavoorwebsite1600

 

De conferentie telde meer dan tweehonderd deelnemers en we zijn blij dat zoveel mensen respons gaven op onze uitnodiging deel uit te maken van deze verrijkende dag. Aan zoiets beginnen is altijd ook een sprong in het onbekende en het is fijn als het voor anderen betekenis krijgt. Nog fijner is vast te stellen dat geestelijke kwetsbaarheid met steeds meer zorg wordt omringd omdat bij meer mensen het besef leeft dat de geestelijke dimensie van ons bestaan verzorgen een levensnoodzakelijk gegeven is.

De conferentie beoogde niet volledig te zijn maar een deur te openen om een zo breed thema als geestelijke kwetsbaarheid volop ruimte en perspectief te geven. Om het niet langer gevangen te houden in éénduidigheid maar het vleugels te geven door vanuit meer invalshoeken naar hetzelfde te kijken. Door een trans-disciplinaire omkadering kunnen thema's die eraan raken breder en rijker worden belicht en we zijn dan ook dankbaar dat de sprekers die meewerkten geëngageerd hun bijdrage leverden.

Maar een deur openen betekent ook de weg betreden die erachter ligt. De dagen na de conferentie waren dan ook rijk aan evaluatie, dankbaar terugschouwen op om de essentie te destilleren en om ze daarna in de toekomst te investeren. Zo kan elke stap op de ingeslagen weg tot verdieping leiden. Niet in één keer kan zo een breed thema allesomvattend worden benaderd, waar we ons in het opstarten van dit traject heel goed bewust van zijn.

Samen doorwerkend met de draad die zich doorheen de conferentie spon ontsluierden Phil Borges en wij het thema dat daaruit voortvloeit. Vanuit perspectief op geestelijke kwetsbaarheid bewegen we verder in de richting van geestelijke kwetsbaarheid als kans om een innerlijk proces aan te gaan, wat zich laat samenvatten in de woorden: The Journey.

Een conferentie die het thema van Crossing the Abyss verder uitwerkt met nu de focus om de crisis niet enkel te zien als symptoom maar ook als deel van een groeiproces. Wat het thema nog meer verdiept. Misschien gewaagd in een tijdsgeest waarin de drang om steeds nieuwe thema's aan te snijden heel groot is. Maar verdieping is juist erg waardevol als de tendens tot oppervlakkigheid zich laat voelen en niet lang genoeg wordt stilgestaan bij waarden die ertoe doen.

Wat ook met deze conferentie verbonden is is het gegeven dat de indringende thema's die we aansneden nazorg behoeven. We hebben dan ook een aantal activiteiten gepland die in deze nazorg voorzien. Ze zijn echter zo opgevat dat wie om een of andere manier de conferentie miste en alsnog wil aansluiten ook aan deze bijeenkomsten kan deelnemen.

De activiteiten die we aanbieden scheppen veel ruimte voor inbreng van de deelnemers zodat er een levendige interactie op gang kan komen. Door in te brengen wat al door de conferentie in beweging is gezet kunnen door omkadering meer raakpunten worden benoemd. Want elke beweging vraagt vroeg of laat om integratie. Het invoegen in het proces van het leven waarin men reeds beweegt en van waaruit men telkens opnieuw weer ontstaat en groeit.